کد مطلب: 12850
 
گزارشی از اردوی «پرچمدار کوچک» در سبزوار
پیوند کودکان با زندگی حسینی در بستر خلقت!
پنجشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۷ ساعت ۰۸:۵۲
 
پیوند کودکان با زندگی حسینی در بستر خلقت!
 
به گزارش سلام سربدار، متنی که در ادامه می خوانید گزارشی از اردوی «پرچمدار کوچک» است که توسط «خانه همبازی سبزوار» برگزار شده است.



عرصه خلقت، بهترین بستر است برای فعال شدن گرایشهای نهفته فطری و شکوفایی استعدادهای کودک؛ پس کودک را آزاد می گذاریم تا خودش مشاهده کند، خودش برداشت کند، خودش تجربه کند و خودش بیاموزد.


بچه ها در هیأت خودشان، سینه زنی و عزاداری کردند. با سربندها و طبل هایی که ساخته دستهای کوچکشان بود.

این هم از قسمت پذیرایی هیأت. پرچمداران کوچک، شربت ایستگاه صلواتی هیأت را خودشان آماده کردند.
شربت یکی خیلی شیرین شده بود، مال دیگری آبلیمویش زیاد شده بود،  یکی هم شربت بی مزه ای درست کرده بود. توی ایستگاه صلواتی هم بلبشویی برپا بود. همه اینها بود، ولی شیرینی استقلال و تلاش و تجربه و کار دسته جمعی بچه‌ها در هیأت خودشان، اصل بود و نه انجام کار شسته و رفته و تمیز و منظم.




بچه ها بی خیال کثیف شدن لباسهایشان برای ساخت خیمه گاه و نهر فرات و..... دست به کار شدند.
بعضی ها خار و سنگ می آوردند،
عده ای آب می آوردند تا نهر فرات را پر کنند،
عده دیگر پارچه ها را برش می زدند که خیمه بسازند،
بیشترین لذت را هم آنهایی می بردند که برای ساخت خیمه گاه، دست به گِل و خاک برده بودند.
رقیه کوچولو می گفت: من خیمه رقیه را درست کرده ام.
زینب خانم مشغول ساخت خیمه حضرت زینب (س) بود.
پسرها هم بیشتر خیمه علی اکبر و عباس و قاسم را می ساختند.
بزرگترین خیمه را هم برای امام حسین(ع) ساخته بودند.
در حین خیمه سازی، به قصه ای درباره امام حسین(ع) گوش می دادند.
آب را که جاری کردند داخل نهر فرات، همه با هم می خواندیم، سقای دشت کربلا، اباالفضل ابالفضل......
آب به خیمه نرسید، فدای سرت، فدای سرت....
بعضی ها خودشان با مادرهایشان نوحه ای زمزمه می کردند.
بازی آوای «عمو عباس جان! بله....» را همان جا، لابلای خیمه ها با بچه ها انجام دادیم.




با آنچه در طبیعت پیدا کرده بودند، لیوانهای هیأتشان را تزئین محرمی کردند. بعد هم به یاد تشنه لبان کربلا شعری خواندیم و سلامی بر حسین (ع) دادند و در لیوانهایشان آب نوشیدند.




چه مزه و برکتی دارد! تمرین دست ورزی و خلاقیت در عرصه خلقت و در بستر هیأت، با حال و هوای حسینی.
سربندهای عزا که بچه ها خودشان برش زدند و رویش با شابلون نوشتند: عمو عباس، هیهات مناالذله، بابا حسین، عمه زینب و....



هیأتی که طبلش را هم خودت بسازی، عجب هیأتی می شود!
بچه ها با وسایل دورریختنی و بادکنک، طبل ساختند و چوبهایی از باغ پیدا کردند تا صدای طبلهایشان را امتحان کنند.



آخرین کار هیأتی بچه ها، جمع آوری زباله ها از فضای باغ موقوفه امام حسین (ع) بود.
Share/Save/Bookmark